Je hebt meer nodig dan je denkt. Dat is tenminste wat de data fluisteren als je goed luistert.
De huidige norm is 150 minuten per week. Matig tot krachtig spul. Je kent de oefening.
Maar wat als je het verdubbelt? Of verdrievoudigd?
Onderzoekers in China keken naar gegevens van de Britse Biobank. 17,08 mensen. Ongeveer acht jaar gezondheidsonderzoek. Een lange tijd. Ze wilden zien waar de curve buigt.
Dit is wat ze hebben gevonden:
Door die 150 minuten te bereiken daalde het risico op ernstige cardiovasculaire gebeurtenissen met ongeveer 8 tot 9%. Goed. Stevig. Een mooie buffer.
Kijk nu eens naar de uitschieters. Die mensen bewegen drie tot vier keer de richthoeveelheid.
Hun risico daalde met meer dan 30%.
Dat is een enorme kloof.
We hebben het over 9 tot 10 uur per week. Een intimiderend nummer. Wie heeft de tijd? Het moderne leven gaat snel, maar dit vraagt veel. Toch nemen de voordelen toe. Zeker als je ongetraind begint. Minder fit? Je haalt nog meer uit de extra inspanning.
De auteurs van het onderzoek gingen hiermee aan de slag. Ze brachten een persverklaring uit waarin stond dat de huidige richtlijnen te laag zijn.
Te laag.
“Minder fitte individuen moeten meer bewegen en krijgen dezelfde voordelen”, aldus het British Medical Journal.
Aiden Doherty uit Oxford noemde het misleidend. Hij was er niet bij betrokken, maar hij las de kleine lettertjes. Hij zei dat de focus op meer dan 560 minuten per week een slechte boodschap is.
Waarom?
Omdat elke stap telt. Dat is de echte afhaalmaaltijd.
Doherty voerde aan dat hoewel hoge activiteit duidelijk helpt, het niet praktisch is om het publiek te vertellen dat ze moeten trainen als atleten. Het is niet verstandig.
“Het is duidelijk dat er cardiovasculaire voordelen zullen zijn… maar dit is geen verstandige boodschap over de volksgezondheid.”
De auteurs waren het uiteindelijk met Doherty eens. Ze gingen een beetje achteruit. Of beter gezegd: verduidelijkt.
De meeste mensen halen de huidige richtlijn niet. Laten we dat eerst afmaken.
“De voornaamste boodschap op het gebied van de volksgezondheid blijft duidelijk: het behalen van een MVPA-week van 150 minuten levert zinvolle bescherming op, ongeacht de conditie.”
Je hoeft niet in de sportschool te wonen. Je hart zal je dankbaar zijn dat je überhaupt komt opdagen.
De gegevens waren echter solide. Er zijn in die jaren 1,23 ernstige gebeurtenissen bijgehouden. Hartaanvallen, beroertes, falen, fibrillatie.
Steefen Petersen van de Queen Mary University noemde het onderzoek ‘groot en goed uitgevoerd’. Hij vond het leuk dat ze apparaten gebruikten, geen herinneringen. Mensen liegen over hun oefeningen. Telefoons niet.
“Het gebruik van door apparaten gemeten activiteit… vergroot het vertrouwen in de waargenomen dosis-responsrelaties.”
Er vond een steile escalatie plaats.
Wilt u 20% risicoreductie? Je hebt wekelijks ongeveer 340-370 minuten nodig. Dat is meer dan het dubbele van de basislijn.
Als je niet fit bent, is de heuvel steiler. Het kan zijn dat u 30 tot 5 minuten extra per week nodig heeft om dezelfde 20% te bereiken als iemand die in vorm is.
Harde waarheid.
Slechts 12% van de steekproef bereikte de grens van 560 minuten.
Hoge beloning, hoge barrière.
De auteurs noemden 150 minuten een ‘robuust universeel minimum’.
Maar kun je het beter doen?
Waarschijnlijk.
Moet de wereld daar nu op aandringen?
Bespreekbaar.
Gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken moeten hun beloop hebben. Blijf tot die tijd in beweging.
Stop niet.
