Czas nie jest prawdziwy.
To ciągły żart wśród kolegów. Myślisz, że jutro jest termin? Nie-a. już dziś. Czas nie jest prawdziwy-oto Wyjaśnienie.
Lata 80. nie były czterdzieści lat temu? Cóż, to znaczy, jeśli czas nie jest prawdziwy.
Gdyby kosmici spojrzeli teraz na Ziemię z przelatującego statku, Czy zobaczyliby dinozaury? Lub morza magmy? Zdecydowanie czas to fikcja.
Ale w żartach jest trochę prawdy. Nie rozumiemy czasu. Ani fizycy, ani filozofowie, nikt. Uderzamy głową o tę ścianę, odkąd ludzie nauczyli się liczyć. Oczywiście są pomysły. Niektóre są wiarygodne. Większość nie. Ale nie ma solidnych odpowiedzi.
Zadzwoniłem do Stephena Wolframa. Fizyk. Naukowca w dziedzinie informatyki. Twórcy narzędzi, które naprawdę działają dla ludzi takich jak my. Od dziesięcioleci buduje “Wolfram physical Project” – ogromną, kontrowersyjną próbę przemyślenia fizyki jako obliczeń. Nie matematyka. Nie termodynamiki. Obliczenie.
Uważa wszechświat za jeden gigantyczny komputer.
Jeśli ma rację, w końcu dowiemy się, jaki jest czas. Dlaczego idzie do przodu. Dlaczego nie możemy zobaczyć następnego wtorku.
Zapytałem go o podstawowe rzeczy.
Co to jest czas?
“Czas jest niepodzielnym aktem obliczania”.
Gotowe? Nie. Proszę wyjaśnić.
Oznacza to, że to, co postrzegamy jako czas, jest po prostu procesem, w którym wszechświat oblicza swój następny stan. Jeden krok. Potem kolejny. Jak Flipbook. Obrazy nakładają się warstwami, oszukując oko, aby zobaczyć ruch.
To takie proste?
Niemal. Ale tutaj jest haczyk. Jeśli wszechświat działa według ustalonych zasad, dlaczego nie możemy przejść do przodu? Dlaczego czas * nieubłaganie mija*?
Nazywa to “niepodzielnością obliczeniową” (computational irreducibility). Fraza, którą powtarza od 1984 roku.
Jak to powstrzymuje mnie przed podróżowaniem w czasie do 2090 roku? Albo jutro sprawdź giełdę?
Tradycyjna nauka nauczyła nas używać skrótów. Znajdź regułę. Zapisz formułę. Zastąp ” t ” na czas. Pomiń etapy pośrednie. Nie musisz znać pierwszego kroku, aby poznać dziesiąty.
Komputery nie dbają o to.
Wolfram mówi, że często* nie można * zmniejszyć wysiłku. Nie ma formuły, która da ci odpowiedź na krok numer miliard. Musisz wykonać obliczenia. Każdy krok. Jawnie.
Bez skrótów.
To jak obliczanie cyfr Pi. Liczba 1200 wygląda losowo. Ona* naprawdę * wygląda na przypadkową. Ale jest proces. Najpierw musisz obliczyć pierwsze 1199.
Jak wchodzenie po schodach w ciemności?
Dokładnie. Nie wiesz, gdzie jest następny stopień, dopóki na niego nie nadepniesz.
Odczekać. Schody są przewidywalne. To jest ich sens. Gdyby kroki były generowane losowo, złamałbyś kostkę. Żyjemy w przewidywalnym świecie. Dlatego przetrwamy.
Niepodzielne obliczenia? To wspinaczka po naprawdę złych, niewidzialnych schodach. Być może. Jest skomplikowane. Wymagana koncentracja. Nie możesz przegapić kroku.
Więc żadnych podróży w czasie. Żadnych prognoz przyszłości. Ponieważ ludzie są powolni.
Tak. Jesteśmy “ograniczeni obliczeniowo”. Pokaż nam zaszyfrowaną wiadomość. Czy będziemy w stanie odczytać go bez klucza? Nie. Nasze mózgi nie mogą od razu wypróbować wszystkich możliwych opcji rozszyfrowania. Jesteśmy ograniczeni. Nie możemy wykonać miliardów kroków, aby wyprzedzić wszechświat.
Co jeśli miałbym szybszy mózg? Co jeśli byłbym lepszym wspinaczem?
Więc tak. Gdybyś miał komputer działający dwa razy szybciej niż sam wszechświat, mógłbyś przewidzieć przyszłość.
Ale gdzie go pokroisz? Wewnątrz wszechświata? Nie można zbudować maszyny szybciej niż materiał, z którego jest wykonana.
Nie można przewidzieć systemu szybciej, będąc w tym systemie.
Więc jesteśmy zamknięci w determinizmie? Brak wolnej woli? Tylko kod, który jest wykonywany?
Złe pytanie.
W modelu deterministycznym zakładasz, że możesz przewidzieć koniec, znając początek. Taka jest definicja “braku wolnej woli” w starym fizycznym obrazie świata.
Ale niepodzielność to psuje. Aby poznać koniec,* musisz * uruchomić kod. Ty, Obserwator I SYSTEM pracujesz z tą samą prędkością.
Nie możesz wyprzedzić własnego życia. Musisz ją przeżyć.
Czy to ograniczenie nauki? Tak. Nauka traci Kryształową Kulę.
Ale zachowuje również znaczenie.
Kiedy doświadczamy czasu, wykonujemy obliczenia. Ten wysiłek * ma znaczenie*. Nie jest z góry określony w sposób, który możemy zobaczyć z góry.
Więc wolna wola nie jest ważna?
Istnienie przepisów nie unieważnia wyboru. Po prostu ukrywają to za złożonością. Proste zasady dają szalone rezultaty.
Co by było, gdyby * nie było * zasad? Totalny chaos? Przypadkowe działania bez powodu?
Wtedy fizyka jest martwa. Nie ma prawa do znalezienia. Po prostu”hmm, stało się coś dziwnego”.
Chcemy prawa. Potrzebujemy ich do funkcjonowania.
Kiedy zaakceptujemy istnienie praw, idea” mogę teraz po prostu zdecydować się na unoszącą się sferę ” umiera. Nie możesz złamać fizyki.
Skąd więc bierze się * poczucie * wolnej woli?
Stąd. Niepodzielność obliczeniowa.
Gdybym mógł przewidzieć Twoje życie na nadchodzący rok, byłbyś pasażerem. Zombie w maszynie przeznaczenia. Nie czułbyś wyboru, ponieważ odpowiedź została już wydrukowana.
Ponieważ rozwiązanie obliczeń wymaga wysiłku, musisz wykonać zadanie.
Ta praca?
To jest iluzja. To jest wolna wola.
