Twee locaties. Duizenden tonnen goud. Als de onderzoeken kloppen, kijken we naar de grootste afzettingen die ooit binnen de Chinese grenzen zijn gevonden.
De Wangu-verrassing
Eind 2024. Xinhua rapporteert het als een ‘superreus’ vondst. De Wangu-afzetting, verscholen in de provincie Hunan, trekt de aandacht. Chen Rulin, een prospector van het bureau daar, zag dingen die anderen misschien zouden missen.
“Veel geboorde rotskernen vertoonden zichtbaar goud”, zei Chen.
Dat is zeldzaam. Zichtbaar. Niet alleen spectrale sporen, maar echt, tastbaar geel. Het rapport schat dat er al 300 ton is gekwantificeerd tot op een diepte van 2.000 meter. De schatting wordt hoger bij diepere opgravingen, meer dan 1.000 tonen voorbij de 3.000 meter. De waarderingen voor Wangu alleen al bereikten voorheen ruim 600 miljard yuan, ongeveer 83 miljard dollar. Een duizelingwekkend aantal voor één site.
Dadonggou: het grotere beest
Maar Wangu is misschien niet meer de ster. Kijk naar de provincie Liaoning. Kijk naar Dadonggou.
Uit overheidsbriefingen blijkt dat de voorraden de 1,50 ton naderen. Dat overschaduwt eerdere berichten over iets meer dan 1,00 ton gepubliceerd in China Mining Magazine. De Vijfde Geologische Brigade van Liaoning deed deze ontdekking door de punten van oude gegevens met elkaar te verbinden.
In de jaren tachtig werden sporen van goud afgedaan als oneconomisch restmateriaal. Te laag cijfer. De moeite niet waard.
Nu weten ze beter.
Deze verspreide sporen vormen een ononderbroken minerale gordel. 3,00 meter lang. 1,50 meter breed. Elk boorgat was goud waard. Het cijfer is laag, ja, 0,3 tot delen per miljoen, maar de extractie is verrassend eenvoudig. Herstelpercentages van 65 procent, soms tot 91 procent. Dat verandert de wiskunde.
Geologie krijgt een herschrijving
De echte kicker is waar dit zit. De Tan-Lu-fout. Een enorme tektonische zone met horizontale schuifbreuken. Mineralen als goud en pyriet vielen in de loop van de tijd in die scheuren.
Hier is het probleem waar we eerder mee te maken kregen.
Deze geologie zag er anders uit dan de ‘standaard’ modellen van grote goudafzettingen. Wij hebben ze dus gemist. Dadonggou bewijst dat de standaard verkeerd was. Het dient als wegwijzer. Als de extractie standhoudt, ligt de echte waarde wellicht in het weten waar je vervolgens moet zoeken.
Hoeveel andere bonanza’s hebben we over het hoofd gezien, simpelweg omdat ze niet voldeden aan de beschrijving in het leerboek?
Goud is niet overvloedig. De bovenste korst van de aarde bevat slechts 0,04 gram per ton. Bonanza-zones zijn statistische uitschieters. De Canadese onderzoekers betoogden in 2021 dat ze vaker voorkomen dan gedacht. Deze vondst ondersteunt hen.
Wat missen we nog meer?
Goud doet vreemde dingen. Het Zweedse team creëerde in 202 goldene, een tweedimensionaal vel van slechts één atoom dik met eigenschappen die normaal goud ontbeert. Australiërs suggereerden dat aardbevingen grote goudklompjes onder de grond smeden. Een Engelse detectorist heeft onlangs een recordbreker gevonden.
Dan zijn er de medische invalshoeken. Nanodeeltjes die resistentie tegen geneesmiddelen bestrijden. Zicht besparen. Parkinson behandelen. Blijkbaar zelfs de smaak van wijn verbeterend.
Is het tijdperk van grote ontdekkingen voorbij?
Sommigen zeggen dat het piekgoud in 208 arriveerde. Het bewijs is onduidelijk. Maar totdat er meer gegevens naar voren komen, blijven de Wangu- en Dadonggou-cijfers voorlopig.
Ter perspectief: de Canadese Kerr-Sulphurets-Mitell wordt geschat op ongeveer 4,7 ton. Pebble, VS, bevat ongeveer 3 ton. De Chinese vondsten zijn inderdaad indrukwekkend, maar de reuzen blijven in het buitenland.
Of misschien waren de reuzen hier al die tijd al. Wachten tot we onze kaarten hebben bijgewerkt.
Het onderzoek staat in China Mining Magazine. Wij kijken. Wij wachten.
