De naam klinkt als een funkband uit de jaren 70. Dit is niet het geval bij Western Pacific Biotwang. Dit is de signatuur van een eigenaardige vijfstemmige walvisroep die mariene biologen heeft verbijsterd sinds deze voor het eerst werd opgenomen met hydrofoons in 2014. Het geluid verandert van een laag gekreun naar een harde metaalachtige knal die niet gemakkelijk te classificeren is. Nu suggereert een nieuwe studie dat de dader een dwergvinvis is.
Decodeer de Biotwang-frequentie
Onderzoekers van Cornell University en Oregon State University publiceerden hun bevindingen in de Journal of the Acoustical Society of America. Ze volgden het geluid met passieve akoestische oceaanzweefvliegtuigen. Deze autonome voertuigen zullen zich wagen in de diepste delen van de Stille Oceaan, vooral ten oosten van Guam en nabij de Marianentrog.
Het gesprek zelf was kort. De duur is 2,5-3,5 seconden. Het frequentiebereik is breed en strekt zich uit van 38 Hz tot 8000 Hz. Dit omvat het lage gerommel van donder in de verte en de hoge toon van menselijke spraak. Het geluidsprofiel komt overeen met de “Star Wars” -geluiden van de dwergvinvissen van het Great Barrier Reef. Deze gelijkenis bracht de onderzoekers ertoe te concluderen dat dwergvinvissen waarschijnlijk de unieke Western Pacific Biotwang ontwikkelden.
Waarom maken dwergvinvissen lawaai?
Dwergvinvissen zijn baleinwalvissen. Ze zijn de kleinste soort van de groep. In plaats van tanden hebben ze baleinenplaten in hun mond. Dankzij deze keratinestructuren kunnen ze krill en kleine vissen uit het water filteren.
Baleinwalvissen maken geluid. Ze produceren regionaal specifieke geluiden. Ze bellen vooral tijdens de wintermaanden. Vaak worden deze geluiden geassocieerd met paringsrituelen. Western Pacific Biotwang doorbreekt die vorm. De onderzoekers registreerden de oproepen periodiek vanaf de herfst van 2014 tot de lente van 2015. Deze timing suggereert dat de ruis een ander doel heeft dan reproductie. Dit kan een sociaal iets zijn. Waarschijnlijk navigatie. De exacte oorzaak is onbekend.
Vind meer Biotwang
Het identificeren van de bron was een doorbraak. De volgende uitdaging is het begrijpen van de context. Zeewetenschappers moeten uitzoeken hoe vaak walvissen zingen in de zomer en de winter. U moet ook controleren of die oproep elders bestaat.
Als de Biotwang in de westelijke Stille Oceaan zich wijd heeft verspreid naar verschillende oceaanbekkens, kan een nieuwe naam nodig zijn. Voorlopig blijft het een mysterieus akoestisch verschijnsel in de diepe Stille Oceaan. Het geluid blijft bestaan in de gegevens. Het wachten is op meer aanwijzingen. Wat vertellen walvissen ons in de donkere oceaan?
