Zeldzame weide redt zichzelf in Northamptonshire

1

Het land vroeg er niet om verloren te gaan. Maar dat was het bijna.

Nu is het opgeslagen. Of tenminste, het is onderweg. White Mills Meadow, gelegen aan de oever van de rivier de Nene in Earls Barton, heeft zojuist zijn lot aan iemand anders overgedragen. De familie Thompson schonk het terrein aan de Wildlife Trust. Ze liepen weg, het land bleef. Het is nu het 34e reservaat van de trust hier in Northamptonshire.

Zes hectare. Vijftien hectare als je de voorkeur geeft aan imperiale maatregelen. Niet bepaald een imperium, maar genoeg ruimte voor leven.

Matt Johnson, de natuurbeschermingsmanager daar, noemde het grimmig. Deze uiterwaarden? Zeldzaamste habitats in Engeland. Er zijn er nog maar ongeveer 2.000 over in het hele land. Dat is alles.

‘We willen je hartelijk bedanken’, zei Johnson, en je kon zien dat hij het meende. De dankbaarheid was ook niet alleen maar beleefd. Het was opluchting.

Het plan is niet fraai. Geen hightech ingrepen of dure machines. Gewoon oude trucjes. Ze brengen hooistukken terug. Er komen ook dieren. Schapen, koeien, wat maar past. Begrazing op natuurbehoud is de uitdrukking, maar eigenlijk is het vee gewoon laten doen wat vee al eeuwenlang doet. Eet het gras. Een beetje vertrappelen. Laat de rest wild worden.

Waarom moeite doen? Omdat uiterwaarden niet alleen nat vuil in de zomer en modder in de winter zijn. Het zijn sponzen. Ze hielden de winterregens tegen. Ze voedden de kuddes. En ja, ze bloeien.

Maar niet je tuinpetunia’s. We hebben het hier over nectarrijke inboorlingen. Bloemen die honderden insectensoorten voeden. Zonder bloemen sterven de insecten. Zonder de bugs… nou ja.

Willen wij dat?

Het grotere plaatje is grimmig als je er te goed naar kijkt. Groot-Brittannië heeft sinds 1970 19% van zijn wilde dieren verloren. Bijna één op de zes soorten hier in Groot-Brittannië staat op het punt van uitsterven. Eén op zes. Het voelt abstract totdat je aan de rand van een rivier staat en ziet hoe dun de groene lijn eigenlijk is.

De trust lanceerde in maart 2023 een nieuw plan om dat tij te keren. Of de achteruitgang omkeren, zoals zij het zeggen. Het is een begin.

De Thompsons gaven de sleutel. Nu zien we wat er verder gebeurt. Het gras zal weer aangroeien. Het water zal stijgen en dalen. En ergens zal een zeldzame bloem bloeien die al jaren niet meer heeft gebloeid. Misschien is dat voor nu genoeg. Misschien niet.