Pierwszy dzień wiosny, równonoc wiosenna, przypada dzisiaj, 20 marca, o godzinie 10:46 czasu wschodniego (7:46 czasu pacyficznego). W tym momencie słońce świeci bezpośrednio nad równikiem, teoretycznie oświetlając jednakowo obie półkule. W rzeczywistości słońce znajduje się bezpośrednio nad Oceanem Atlantyckim, około 1270 kilometrów na wschód od Macapa w Brazylii.
Zmiana daty nadejścia wiosny
Wiele osób pamięta, że pierwszy dzień wiosny przypada 21 marca. Jednak w Ameryce Północnej równonoc obecnie stale występuje 20 marca. To nie jest niedawna zmiana; w XX wieku 21 marca był raczej wyjątkiem niż regułą. W latach 1980–2102 równonoc nastąpi nie później niż 20 marca, a do 2028 r. oficjalnie rozpocznie się 19 marca na półkuli zachodniej.
To przesunięcie następuje, ponieważ orbita Ziemi nie jest idealnym kołem, a nasz kalendarz gregoriański nie jest z nią zsynchronizowany. Uwzględnienie dni przestępnych (szczególnie w latach podzielnych przez 400) dodatkowo wpływa na te sezonowe przesunięcia dat. Gdyby rok 2000 nie był rokiem przestępnym, dzisiejsza równonoc przypadałaby 21 marca. To pokazuje, że nasze postrzeganie pór roku jest powiązane ze stworzonym przez człowieka kalendarzem, który niedoskonale odzwierciedla cykle naturalne.
Poza mitem o równości dnia i nocy
Powszechnym błędnym przekonaniem jest pogląd, że dzień i noc są równe w dniu równonocy. W rzeczywistości światło dzienne trwa dłużej niż noc o kilka minut zarówno w marcowej, jak i wrześniowej równonocy. Nie jest to kwestia niedokładnej techniki pomiaru; różnica polega na tym, jak definiujemy wschód i zachód słońca.
Standardowa definicja wykorzystuje górną krawędź słońca widocznego nad horyzontem, a nie jego środek. Ale ważniejszym czynnikiem jest załamanie atmosferyczne: nasza atmosfera załamuje światło słoneczne, przez co wydaje się, że jest ono wyżej, niż jest w rzeczywistości. Obliczenia przeprowadzone przez Obserwatorium Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych uwzględniają ten efekt i szacują, że nasza atmosfera faktycznie wydłuża godzinę dzienną o około sześć do siedmiu minut.
Oznacza to, że gdy patrzysz na wschody i zachody słońca, widzisz iluzję – technicznie rzecz biorąc, słońce jest nadal poniżej horyzontu. Załamanie światła w atmosferze skłania nas do dostrzegania dłuższych dni, nawet w czasie równonocy.
Podsumowując Pierwszy dzień wiosny to fascynujące skrzyżowanie astronomii, mechaniki kalendarza i optyki atmosferycznej. Podczas gdy równonoc powinna symbolizować dzień i noc, rzeczywistość jest bardziej złożona i wizualnie zwodnicza. Widoczna pozycja słońca i załamanie światła sprawiają, że już od początku wiosny dni wyprzedzają noce.
