Podczas niedawnego bliskiego przelotu należąca do NASA sonda kosmiczna Juno wykonała oszałamiające zdjęcie Phoebe, jednego z wewnętrznych księżyców Jowisza, w wysokiej rozdzielczości. Zdjęcie wykonane 1 maja pokazuje nierówną, pokrytą kraterami powierzchnię Księżyca z niespotykaną dotąd szczegółowością, umożliwiając naukowcom ponowne zbadanie ciała niebieskiego, które odgrywa kluczową rolę w tworzeniu słabego układu pierścieni Jowisza.
Ta seria obserwacyjna jest niezwykła nie tylko ze względu na przejrzystość, ale także ze względu na instrument, za pomocą którego została uzyskana. Chociaż słynna kamera JunoCam często zapewnia najbardziej kolorowe obrazy misji, ten portret został wykonany przez Star Orientation Unit (SRU), instrument nawigacyjny pierwotnie zaprojektowany do śledzenia pola gwiazdowego. Dzięki wysokiej czułości w warunkach słabego oświetlenia był w stanie uzyskać zdjęcia o naukowej jakości, gdy Juno przeleciała zaledwie 5000 kilometrów (3100 mil) od Phoebe.
Towarzysz kontrastów i szybkości
Phoebe to mały świat o nieregularnym kształcie, szeroki na około 100 kilometrów (60 mil) i przeważnie czerwonawy. Mimo skromnych rozmiarów jest obiektem dynamicznym. Okrążając Jowisza w odległości 222 000 kilometrów (138 000 mil), Phoebe okrąża gazowego olbrzyma raz na 16 godzin** – w szybkim tempie, które daje wrażenie nieustannego ruchu.
Powierzchnię Księżyca zdominowany jest przez Krater Zetusa, masywne wgłębienie po jego drugiej stronie, rozciągające się na prawie połowę średnicy Księżyca. Ten element podkreśla burzliwą historię układu Jowisza, w którym częste zderzenia kształtowały powierzchnie tych małych księżyców.
Architekt cienkich pierścieni Jowisza
Znaczenie Phoebe wykracza poza jej własną geologię. Leży na zewnętrznej krawędzi „cienkich” pierścieni Jowisza – pary słabych, rozproszonych pierścieni, które są znacznie trudniejsze do zobaczenia niż główny układ pierścieni.
Naukowcy uważają, że głównym źródłem materiału na te pierścienie jest Phoebe. Kiedy meteoryty i śmieci kosmiczne zderzają się z Phoebe i jej sąsiadką, Amaltheą, wyrzucają w przestrzeń pył i skały. Szczątki te powoli się rozprzestrzeniają, tworząc eteryczne pierścienie otaczające planetę. Uzyskanie szczegółowych zdjęć Phoebe pomaga badaczom zrozumieć mechanizmy leżące u podstaw tego ciągłego procesu niszczenia i tworzenia.
Nowe narzędzie do starej misji
Zdjęcie podkreśla wszechstronność sprzętu Juneau. Wystrzelona w 2011 roku sonda Juno krąży wokół Jowisza od prawie dziesięciu lat, przechodząc od badania atmosfery i wnętrza planety do tworzenia map szerszego układu.
Podczas gdy główna faza misji pokazała, że warstwa pogodowa Jowisza sięga głęboko do wnętrza planety, dalsza misja skupiała się na księżycach i pierścieniach. Wkład SRU służy tutaj jako przypomnienie, że nawet drobne instrumenty mogą zapewnić podstawową wartość naukową. Oprócz danych nawigacyjnych, SRU pomogło już wcześniej wykryć „głębokie błyskawice” w atmosferze Jowisza, udowadniając swoją wartość jako czujnika wielozadaniowego.
Patrzę w przyszłość
Misja Juneau będzie kontynuowana do czasu wyczerpania się paliwa w statku kosmicznym lub awarii jego systemów. W miarę jak orbita Juno stopniowo zanika, w końcu wpadnie ona w atmosferę Jowisza. NASA potwierdza, że ta kontrolowana trajektoria końca życia nie stwarza nie ma zagrożenia skażeniem żadnego z księżyców Jowisza, z których niektóre, takie jak Europa i Ganimedes, są uważane za potencjalnych kandydatów na życie.
Kluczowy wniosek: To rzadkie zdjęcie Phoebe nie tylko demonstruje możliwości instrumentów nawigacyjnych Juno, ale także zapewnia krytyczny wgląd w to, w jaki sposób słabe pierścienie Jowisza są podtrzymywane przez szczątki z jego wewnętrznych księżyców.
