Ćwiczenia aerobowe, szczególnie w grupie, mogą być tak samo skuteczne jak tradycyjne metody leczenia łagodnej depresji i lęku, wynika z kompleksowej analizy przeprowadzonej wśród prawie 80 000 uczestników. Badania opublikowane w British Journal of Sports Medicine sugerują, że aktywność fizyczną należy uznać za pierwszą opcję dla osób doświadczających objawów o niewielkim nasileniu. Jest to szczególnie prawdziwe w obliczu rosnącej liczby zaburzeń zdrowia psychicznego, zwłaszcza wśród młodych ludzi i młodych matek.
Kluczowe ustalenia i skuteczność
Naukowcy przeanalizowali 63 opublikowane badania, aby określić, jak ćwiczenia wpływają na depresję i stany lękowe w różnych grupach wiekowych, w tym u kobiet w ciąży i po porodzie. Najbardziej zauważalną poprawę zaobserwowano przy treningu aerobowym – bieganiu, pływaniu, tańcu – który zwiększał tętno. Trening siłowy i joga miały mniej wyraźny, ale nadal zauważalny efekt.
Stwierdzono, że programy o niskiej intensywności trwające zaledwie kilka miesięcy są szczególnie pomocne w leczeniu lęku, podczas gdy ćwiczenia grupowe wzmacniają działanie przeciwdepresyjne każdego rodzaju aktywności. Podkreśla to znaczenie interakcji społecznych wraz z aktywnością fizyczną.
„Aktywność, w jakiejkolwiek formie, która jest najlepsza dla każdej osoby, może pomóc złagodzić objawy depresji i lęku” – mówi psycholog Neil Munro z Uniwersytetu Jamesa Cooka.
Dlaczego to ma znaczenie: perspektywa globalna
Wnioski te pojawiają się w krytycznym momencie. Światowa Organizacja Zdrowia szacuje, że ponad 280 milionów ludzi na całym świecie cierpi na depresję, a 301 milionów cierpi na zaburzenia lękowe. W ostatnich latach liczba przypadków gwałtownie wzrosła, zwłaszcza wśród osób w wieku od 16 do 24 lat. Ponadto 15–20% młodych matek doświadcza depresji lub lęku w pierwszym roku po porodzie. Dzięki temu dostępne, niefarmakologiczne interwencje, takie jak ćwiczenia, są niezwykle cenne.
Przestrogi i uwagi
Eksperci podkreślają, że ćwiczenia nie zastępują istniejących metod leczenia, takich jak terapia lub leki, szczególnie w ciężkich przypadkach. Osoby cierpiące na wyniszczającą depresję mogą mieć trudności z rozpoczęciem aktywności bez wcześniejszej stabilizacji objawów w inny sposób.
Doktor Brendon Stubbs z King’s College London ostrzega, że badanie koncentruje się na łagodnych przypadkach i nie uzasadnia zaprzestania ustalonego leczenia. Profesor Michael Bloomfield z UCL zgadza się z tym, dodając, że ćwiczenia należy postrzegać jako uzupełnienie, a nie zamiennik terapii opartych na dowodach, gdy jest to wskazane klinicznie.
Podsumowując, ćwiczenia, zwłaszcza ćwiczenia aerobowe wykonywane w grupach, stanowią realną i dostępną metodę pierwszego rzutu w leczeniu łagodnej depresji i lęku. Jednakże niezwykle ważne jest odpowiedzialne zintegrowanie tego podejścia, upewniając się, że uzupełnia ono, a nie zastępuje sprawdzone interwencje kliniczne, zwłaszcza w przypadku poważniejszych zaburzeń psychicznych.
