Ostatnie ekspedycje badawcze potwierdziły obecność kolosalnego zbiornika słodkiej wody ukrytego pod dnem morskim u wschodniego wybrzeża. Uważa się, że to „tajne” źródło, które mogłoby potencjalnie zaopatrywać Nowy Jork w wodę przez około 800 lat, powstało podczas ostatniej epoki lodowcowej, około 20 000 lat temu. Odkrycie potwierdza wieloletnie doniesienia o rezerwatach słodkiej wody rozciągających się od New Jersey po Maine, chociaż dokładny zasięg zbiornika wciąż jest badany.
Tło historyczne i ponowne odkrycie
Istnienie podziemnych zasobów słodkiej wody zostało po raz pierwszy zgłoszone przez Służbę Geologiczną Stanów Zjednoczonych (USGS) podczas oceny zasobów morskich pod koniec lat sześćdziesiątych i na początku siedemdziesiątych XX wieku. Zjawisko to początkowo uznano za anomalne, a szczegółowe badania zawieszono aż do początku XXI wieku, kiedy badacze Brandon Dagan i Mark Person wrócili do archiwów USGS. Przedstawili kilka hipotez na temat mechanizmów powstawania: długie okresy niskiego poziomu morza, które umożliwiały nasycenie gruntu wodą deszczową, spływ z gór przybrzeżnych i najprawdopodobniej woda z roztopów lodowcowych, która przedarła się przez dno morskie podczas ostatniej epoki lodowcowej.
Ekspedycja 501: Potwierdzenie zbiornika
Ubiegłoroczna Letnia Wyprawa 501 miała na celu weryfikację tych wcześniejszych danych. Naukowcy odzyskali około 50 000 litrów wody z trzech punktów w pobliżu Nantucket i Martha’s Vineyard, wykonując odwierty na głębokość do 400 metrów pod dnem morskim. Wstępna analiza potwierdza świeżość wody: poziom zasolenia w najbliższym miejscu odpowiadał normom bezpiecznego picia, a w bardziej odległych obszarach woda pozostaje znacznie mniej słona niż woda oceaniczna.
Mechanizm formowania
Współczesne dane wskazują na dominującą rolę działalności lodowcowej w powstaniu zbiornika. Ogromny ciężar pokryw lodowych podczas ostatniej epoki lodowcowej prawdopodobnie wepchnął wodę roztopową do głębokich warstw osadów. Naukowcy odkryli warstwę nieprzepuszczalnej gliny i mułu, która działała jak naturalna bariera zapobiegająca mieszaniu się wody morskiej ze słodką, chociaż to nie wystarczyło, aby zatrzymać przedostawanie się wody lodowcowej.
Implikacje i przyszłe badania
Odkrycie ma poważne implikacje dla przyszłej gospodarki wodnej. Chociaż metody wydobycia są obecnie nieznane, złoże stanowi ogromną niewykorzystaną rezerwę. Naukowcy skupiają się obecnie na udoskonaleniu szacunków dotyczących jego wielkości, określeniu wieku osadów w celu dokładnego określenia daty ich powstania oraz badaniu życia drobnoustrojów wewnątrz zbiornika.
„Naszym celem jest zapewnienie zrozumienia tego systemu, aby jeśli ktoś będzie chciał z niego korzystać, miał informacje potrzebne do rozpoczęcia, zamiast konieczności jego odtwarzania lub podejmowania pochopnej decyzji”. – Brandona Dagana
Zespół spodziewa się dokładniejszych wyników w ciągu miesiąca. Odkrycie podkreśla potencjał ukrytych rezerw słodkiej wody w regionach przybrzeżnych, co jest ważnym czynnikiem, biorąc pod uwagę rosnące globalne zapotrzebowanie na wodę.
