Krachtige winterstormen versnellen de erosie langs de kustlijnen van Devon en Cornwall, waardoor zand wordt weggenomen en de strandhoogte in sommige gebieden met wel 2 meter (6,6 voet) wordt verminderd. Deze snelle hervorming van het landschap leidt tot bezorgdheid onder de bewoners over de stabiliteit van kustgemeenschappen op de lange termijn, waarbij sommigen vrezen dat hun huizen uiteindelijk verloren kunnen gaan door de zee.
Dramatische erosie en impact op de gemeenschap
Recente stormen, zoals Storm Ingrid, hebben aanzienlijke schade toegebracht aan eigendommen aan de kust. Peter Walton, een inwoner van Torcross, trof zijn huis zwaar beschadigd aan, waarbij de ramen aan de voorkant verloren gingen ondanks de aanwezigheid van beschermende luiken. De gebeurtenis benadrukte de kwetsbaarheid van het leven aan de kust, zelfs met de bestaande zeewering.
Gail Stubbs, eigenaar van de Start Bay Inn, uitte haar grotere zorgen over de toekomst van haar dorp. Ze beschreef een steeds kleiner wordend strand, ooit uitgestrekt in haar jeugd, maar nu bijna verdwenen. Deze keer, voegde ze eraan toe, voelt de schade anders aan: ernstiger en onomkeerbaar.
Kustverandering meten
Onderzoekers van de Universiteit van Plymouth gebruiken digitale GPS-technologie om de verschuivingen in de strandhoogte na stormen te volgen. Door elke 200 meter (660 voet) metingen uit te voeren, willen ze toekomstige strandomstandigheden modelleren, vooral in de context van de stijgende zeespiegel. Hun gegevens bevestigen dat de stranden van Torcross en Slapton ongeveer 2 meter (6,6 voet) hoog zijn geworden na storm Ingrid.
De langetermijntrend en klimaatverandering
De reductie van 2 meter is de grootste verandering die in het afgelopen decennium is geregistreerd, volgens Gerd Masselink, hoogleraar kustgeomorfologie aan de Universiteit van Plymouth. Deze erosie is geen geïsoleerd incident; het maakt deel uit van een breder patroon van zand en grind dat zich van de westelijke naar de oostelijke uiteinden van de stranden aan de zuidkust beweegt. Deze verschuiving wordt veroorzaakt door een toename van zuidwestelijke golfgebeurtenissen vergeleken met oostelijke golfgebeurtenissen.
In de afgelopen twintig jaar is het strand van Torcross al zo’n zes meter aan hoogte verloren, wat wijst op een steeds snellere erosie. De verwachting is dat de situatie zal verslechteren als gevolg van de klimaatverandering en de stijgende zeespiegel, wat zal leiden tot frequentere overstromingen en toegenomen erosie, zelfs in voorheen stabiele gebieden.
De toekomst van kustverdediging
Masselink waarschuwt dat de huidige defensiestrategieën op de lange termijn onhoudbaar zijn. Zonder uitgebreide en kostbare interventies zoals betonnen versterkingen zou de enige realistische oplossing een strategische terugtrekking uit de meest kwetsbare gebieden kunnen zijn.
Het Department for Environment, Food & Rural Affairs (Defra) blijft vasthouden aan zijn inzet voor kustbescherming en noemt een investering van £10,5 miljard om tegen 2036 bijna 900.000 eigendommen te beschermen. De omvang van het probleem suggereert echter dat zelfs met aanzienlijke financiering sommige gemeenschappen uiteindelijk met onvermijdelijke ontheemding te maken kunnen krijgen.
De toenemende erosie langs de kusten van Devon en Cornwall is niet alleen een milieuprobleem; het is een sociale en economische kwestie, die moeilijke keuzes dwingt over de toekomst van kustgemeenschappen in het licht van de klimaatverandering.
