De laatste kwartier zal tussen 9 en 10 februari zichtbaar zijn aan de nachtelijke hemel, wat voor sterrenkijkers een uitstekende gelegenheid biedt om de oppervlaktekenmerken ervan in scherp detail te observeren. De halfverlichte maan komt op 10 februari kort na middernacht in het zuidoosten op en verschijnt naast heldere sterren als Spica en Arcturus.
Waarom dit belangrijk is
De derde kwartierfase vindt plaats wanneer de linkerkant van de maan wordt verlicht, waardoor dramatische schaduwen over kraters en bergketens ontstaan. Deze zichtbaarheid is vooral waardevol omdat de details van het maanoppervlak het meest uitgesproken zijn tijdens deze fase, waardoor geologische structuren duidelijker kunnen worden waargenomen. De kraters en bergen van de maan vallen op door het lage zonlicht dat er op dit moment op valt.
Het maanoppervlak observeren
De terminator – de scheidslijn tussen licht en schaduw op de maan – is de beste plek om je telescoop scherp te stellen. Aan deze rand strekken schaduwen zich uit over het maanlandschap, waardoor de kraterranden en de centrale toppen van formaties als Herchel, Ptolemaeus, Alphonsus en Arzachel worden benadrukt.
- Een telescoop met een opening van 9 inch zal gemakkelijk de centrale pieken in Arzachel en Alphonsus onthullen.
- De landingsplaatsen van Apollo 12 en Apollo 14 kunnen zich in de buurt van Mare Cognitum bevinden. Apollo 14 landde ruim 55 jaar geleden op 5 februari 1971.
Maangeologie en geschiedenis
Het terrein van de maan vertelt een verhaal over eeuwenoude inslagen en vulkanische activiteit. Montes Appenninus, een 600 kilometer lange bergketen, wordt verondersteld te zijn gevormd door dezelfde asteroïde-inslag die het Imbrium-bekken creëerde, dat zich later vulde met lava en de ‘Zee van Douches’ werd. Dit benadrukt hoe maanlandvormen overblijfselen zijn van catastrofale gebeurtenissen en daaropvolgende geologische processen.
De laatste kwartiermaan biedt een ideaal moment voor amateurastronomen om de maangeologie vanuit hun achtertuin te verkennen, zonder de noodzaak van geavanceerde apparatuur.
Voor degenen die geïnteresseerd zijn in het observeren van de maan, zullen verrekijkers of telescopen met een gematigde vergroting oppervlaktedetails onthullen. Een heldere hemel en minimale lichtvervuiling zullen de zichtbaarheid verbeteren. Deze gebeurtenis herinnert aan het dynamische verleden van de maan en haar voortdurende rol als hemels baken voor wetenschappelijk onderzoek.
