De Royal West of England Academy in Bristol, Verenigd Koninkrijk, organiseert Cosmos: The Art of Observing Space, een unieke tentoonstelling die artistieke interpretatie combineert met astronomische observatie. De show loopt tot 19 april en onderzoekt hoe zowel kunstenaars als wetenschappers optreden als vertalers van de werkelijkheid, waarbij ze complexe fenomenen omzetten in verhalen die we kunnen begrijpen.
Het samenspel van blik en data
Curator Ione Parkin kadert de tentoonstelling als een herijking van het perspectief, waarbij parallellen worden getrokken tussen het geduld van het sterrenkijken en de nauwgezette analyse van wetenschappelijke gegevens. De tentoonstelling presenteert niet alleen kunst geïnspireerd door de ruimte; het nodigt bezoekers uit om deel te nemen aan hun eigen observatiedaad en nieuwe verbindingen te vinden tussen het visuele en het empirische.
Solargrafie en oude technologie
Uitgelichte werken demonstreren deze versmelting op treffende wijze. De fotografie van Janette Kerr, gemaakt in samenwerking met gemeenschappen in IJsland, Groenland, Shetland en Somerset, maakt gebruik van solargrafie – een techniek van maandenlange blootstelling aan de zon – om de tijd in één enkel beeld vast te leggen. Deze benadering wordt weerspiegeld in het stuk van Alex Hartley waarin zonnepanelen worden gecombineerd met gemanipuleerde afbeeldingen van neolithische staande stenen, waarmee een historische continuïteit van de zonnetechnologie wordt benadrukt van de oudheid tot nu.
Hemelse energie oproepen
De tentoonstelling beperkt zich niet tot fotografie. Parkins eigen schilderijen tonen de rauwe energie van de zon, met wervelende rode, oranje en spierwitte scheuren die doen denken aan oververhit plasma. De stukken van de tentoonstelling suggereren gezamenlijk dat het kijken naar de kosmos – hetzij door een telescoop of een penseel – inherent een proces is van interpretatie, vertaling en uiteindelijk het vertellen van verhalen.
Cosmos daagt kijkers uit om na te denken over hoe we het universum om ons heen waarnemen, en herinnert ons eraan dat wetenschap en kunst geen afzonderlijke bezigheden zijn, maar complementaire manieren om met dezelfde realiteit om te gaan. Het succes van de tentoonstelling ligt in het vermogen om complexe ideeën toegankelijk te maken door middel van opvallende beelden, waardoor een werkelijk meeslepende ervaring ontstaat.
