De maan verbergt zich niet vanavond. Het is maar klein.
Op donderdag 21 mei hangt daar een wassende halve maan. Zevenentwintig procent verlicht, volgens NASA’s Daily Moon Guide. Het aantal kruipt elke nacht. De cyclus is kort. Ongeveer een maand van nieuw naar weer vol.
Vanavond kun je de kenmerken daadwerkelijk met je eigen ogen zien. Geen uitrusting nodig.
Kijk goed naar de donkere vlekken nabij de verlichte rand. Het Mares Crisium. Ook de Fecunditatis. Wil je meer? Een verrekijker of een kleine telescoop onthult de Endymion-krater. Het is behoorlijk dramatisch als je het eindelijk ziet.
Twee Volle Manen? Ja
Mei is raar voor de maan. Dit jaar zijn er twee Volle Manen.
Eén is al voorbij. De volgende vindt plaats op 31 mei. Over tien dagen.
De wiskunde van de nacht
Baan tijd. 29,5 dagen.
Acht fasen in die periode. Hetzelfde gezicht wijst altijd naar ons, keurig gesloten en koppig. Het licht verandert. Dat is de truc. De hoek van het zonlicht verandert terwijl de maan ronddraait, waardoor de bekende vormen ontstaan waar we overal vanuit achtertuinen naar staren.
Hier is hoe het afbreekt:
- Nieuwe maan : onzichtbaar. De aarde bevindt zich tussen ons en de lichtbron.
- Wassende halve maan : een strookje aan de rechterkant (als je ten noorden van de evenaar bent).
- Eerste kwartier : half verlicht. Rechterkant helder.
- Wassende Gibbous : meer dan de helft, minder dan allemaal. Vet worden met licht.
- Volle maan : volledig helder. Geen schaduwen die iets verbergen.
- Afnemende Gibbous : Krimpen. Het licht verdwijnt van rechts.
- Derde kwart : opnieuw de helft, maar de linkerkant glanst.
- Waning Crescent : het laatste stukje voordat de duisternis opnieuw wint.
Maakt het uit welke fase het is? Misschien. Het heeft in ieder geval invloed op de getijden. En het zorgt ervoor dat de lucht er van maand tot maand anders uitziet. De donkere vlekken zien er dieper uit tegen een helder vol gezicht dan tegen een dunne halve maan. Het is tenslotte allemaal dezelfde steen. Gewoon een andere verlichtingsopstelling.
