De Environmental Protection Agency (EPA) heeft een belangrijke stap gezet in de richting van de ontmanteling van het klimaatbeleid door een belangrijke wetenschappelijke vastberadenheid in te trekken die ten grondslag ligt aan de autoriteit van de regering om de uitstoot van broeikasgassen te reguleren. Deze actie, die donderdag werd aangekondigd, daagt effectief de algemeen aanvaarde wetenschappelijke consensus over klimaatverandering en de gevolgen ervan uit.
De bevinding dat er sprake is van gevaar: een cruciale backstop
Centraal in deze ommekeer staat de ‘bedreigingsbevinding’ uit 2009. Deze vaststelling, grotendeels onbekend bij het publiek, stelde juridisch vast dat kooldioxide, methaan en andere broeikasgassen een duidelijk en aanwezig gevaar voor de menselijke gezondheid vormen. Het was deze bevinding die de EPA de wettelijke basis gaf om de emissies van voertuigen, energiecentrales en andere belangrijke bronnen te reguleren.
Zonder deze basis wordt het vermogen van de EPA om klimaatgerelateerde regelgeving af te dwingen aanzienlijk verzwakt. Het besluit van de regering-Trump om de bevinding in te trekken, betwist rechtstreeks tientallen jaren van collegiaal getoetst wetenschappelijk onderzoek dat de snelle en gevaarlijke opwarming van de aarde aantoont.
Waarom dit ertoe doet: wetenschap versus beleid
De wetenschappelijke gemeenschap is het er in overweldigende mate mee eens dat broeikasgassen warmte in de atmosfeer vasthouden, wat tot ernstige gevolgen kan leiden, zoals hevigere stormen, vernietiging van koraalriffen, smelten van gletsjers en wijdverbreide ecologische ontwrichting. De Clean Air Act van 1970 schrijft voor dat de EPA verontreinigende stoffen reguleert die schadelijk zijn voor de menselijke gezondheid. De bevinding van de bedreiging breidde dit mandaat uit tot broeikasgassen, waarbij hun directe impact op het publieke welzijn werd erkend.
Door deze bevinding te ontmantelen, trekt de EPA in wezen de grondslagen van haar klimaatautoriteit in twijfel. Deze stap schept een precedent dat toekomstige milieuregelgeving zou kunnen ondermijnen en de actie tegen klimaatverandering verder zou kunnen vertragen.
De gevolgen van dit besluit op de lange termijn blijven onzeker, maar het duidt op een duidelijke verschuiving van op wetenschap gebaseerde beleidsvorming naar het voorrang geven aan economische belangen op de korte termijn boven milieubescherming. De actie van de EPA roept kritische vragen op over de toekomst van het Amerikaanse klimaatbeleid en de inzet van de regering om een van de meest urgente mondiale uitdagingen aan te pakken.
Samenvattend: Het terugdraaien door de EPA van de bevinding over gevaar vormt een aanzienlijke tegenslag voor klimaatactie, waardoor de autoriteit van het agentschap om de uitstoot van broeikasgassen te reguleren wordt ondermijnd en de wetenschappelijke consensus over klimaatverandering ter discussie wordt gesteld. Deze stap zal waarschijnlijk leiden tot een verzwakte milieubescherming en verdere vertragingen bij het aanpakken van de groeiende klimaatcrisis.
