Antarctische vissen in de Weddellzee vertonen verrassend georganiseerd nestgedrag, waarbij nestbuurten in duidelijke en zich herhalende patronen worden gebouwd. Deze ontdekking, onlangs gepubliceerd in Frontiers in Marine Science, benadrukt de complexiteit van Antarctische ecosystemen en versterkt de argumenten voor het behoud ervan.
Unieke nestarrangementen
Onderwaterbeelden onthulden meer dan 1.000 nesten gebouwd door geelvintonijnkabeljauw, gerangschikt in vijf consistente formaties: clusters, halve manen, U-vormen, lijnen en ovalen. Sommige nesten waren solitair, maar de meerderheid vormde georganiseerde groepen. Onderzoekers waren aanvankelijk verbaasd over de perfect gevormde afdrukken op de zeebodem en verwierpen eerdere theorieën dat deze door zeehonden of vallend ijs waren gemaakt.
De consistentie van deze formaties suggereert dat de vissen opzettelijk hun nestlocaties plannen, waardoor de bescherming van hun eieren tegen roofdieren waarschijnlijk wordt verbeterd. Clustering lijkt een veel voorkomende strategie te zijn, waarbij meerdere nesten dicht bij elkaar zijn gegroepeerd. Grotere solo-nesten kunnen worden gebruikt door vissen die minder afhankelijk zijn van collectieve verdediging.
Ecologische betekenis en bedreigingen
De Weddellzee, die al bekend stond vanwege de thuisbasis van ‘s werelds grootste kolonie broedvissen, toont nu een nieuwe laag van ecologische verfijning. Dit versterkt het belang van het beschermen van deze unieke omgeving tegen opkomende bedreigingen.
Verschillende landen zijn geïnteresseerd in het exploiteren van Antarctische hulpbronnen door middel van mijnbouw of visserij op de zeebodem, ondanks de huidige internationale verdragsbeschermingen. Zeebioloog Thomas Desvignes benadrukt dat dit nieuwe onderzoek “nog een reden biedt waarom we de Weddellzee moeten beschermen.” Het ontwrichten van deze ecosystemen zou de plaatselijke fauna kunnen verwoesten en de stabiliteit van dit kwetsbare milieu kunnen ondermijnen.
Lopend onderzoek
Verdere expedities zijn nodig om te bepalen hoeveel vissen de nesten gebruiken en of de clusters dienen als lokvogels of als gemeenschappelijke verdedigingsstructuren. Het begrijpen van de volledige omvang van dit gedrag zal cruciaal zijn voor effectieve natuurbehoudsinspanningen. De eerste ontdekking werd gedaan in 2019, nadat een groot stuk ijs van de Larsen-ijsplaat afbrak, waardoor voorheen onontdekte zeebodem bloot kwam te liggen.
De doelbewuste plaatsing van nesten onderstreept dat Antarctische ecosystemen niet alleen dorre, ijzige landschappen zijn, maar complexe, levende gemeenschappen die het waard zijn om beschermd te worden.
