De lucht in India zit vol verontreinigende stoffen en de bronnen zijn net zo divers als het landschap zelf. Industriële schoorstenen en de uitlaatgassen van miljoenen motorvoertuigen vormen de basisvervuiling. Maar in de Indo-Gangesvlakte wordt het probleem erger op een manier die bijna seizoensgebonden lijkt. In het noorden verbranden boeren gewasresten en sturen rookwolken naar het zuiden. Ondertussen fungeert de Thar-woestijn als een meedogenloze bron van stof, dat met de heersende wind naar het oosten waait en zich op steden en landbouwgronden nestelt.
In stedelijke centra wordt de luchtkwaliteit opnieuw ernstig aangetast. Kleine deeltjes worden op bouwplaatsen rondgewoeld en met elke passerende vrachtwagen wordt er stof op onverharde wegen geblazen. Deze lokale bronnen verergeren niet alleen het probleem; Ze werken samen met regionale nevel en creëren een dichte, permanente laag van vervuiling die over enkele van de meest dichtbevolkte gebieden op aarde hangt. Het resultaat is een gezondheidscrisis die zowel onmiddellijk als chronisch is, veroorzaakt door factoren variërend van landbouwpraktijken tot snelle, vaak ongeplande, stedelijke ontwikkeling.





















